Weer iets nieuws ontdekt. In Duitsland komen er vaak grote kannen op tafel, in Zwitserland en Frankrijk hebben zo hun eigen elegante oplossing. Een grote buis met 2.5 tot 5 liter bier met een tapkraantje. En dat is zodanig populair dat een beetje Cafe tegen het eind vol staat met deze zgn collones of giraffes.
Iets leukt wat ze uit Duitsland overgenomen hebben is het zelf brouwen. Niet slecht, vooral niet omdat het bier ook aardig Duits smaakt 
In Duitland is men trots op hun bier. Niet zomaar bier, nee, op hun eigen bier. Het stikt er van de plaatselijke cafeetjes waar met hun eigen bier brouwt en het wordt doorgaans geschonken in glazen van minimaal een halve liter. Volgens onze Duitse medemens is vooral het Duitse bier goed. En nou zult u vragen Waarom is dat dan, Sevenpack?. Nou, dat zal ik u uitleggen. Dat is historisch bepaald en het begon zo rond 1516 met het in Beieren ingevoerde strongReinheitsgebot/strong. Dat bepaalde dat bier in Duitsland maar 4 ingredienten mocht bevatten: water, hop, gemout graan en gist. Alleen bier wat alleen deze ingredienten bevatte mocht bier genoemd worden. In 1906 is het gebod overgenomen in de nationale wet.
In 1987 bepaald Europa dat ook bieren van buitelandse fabrikanten die niet volgends het reinheitsgebot gebrouwen zijn als bier mogen worden verkocht. Het reinheitsgebot is sindsdien ook enigsinds aangepast; enkele andere ingrediënten zijn tegenwoordig ook toegestaan, en het is niet langer gecategoriseerd als gebot maar als vorlaufiges biergezätz.
Een ding is zeker; (het meeste) Duits bier is goed te drinken en het wordt ook niet in van die lullige kleine glaasjes geschonken. Een maß is standaard en ongeveer een halve liter. Schiet dus wel lekker op
Na een artikel aan de verschillende soorten witbier, berliner weissen, weißenbier etcetera geweid te hebben leek het me wel eens tijd de berliner weissen eens te proberen. Toevallig voor mijn werk in Berlijn zijnde was ik bij het lokale restaurant aanbeland. Ik had het aan de drankkaart moeten zien… Er stond vlak onder de berliner weissen de keuze tussen rode en groene siroop… Tussen de wat? Juist ja, siroop! Dus toen ik overmoedig als ik was de berliner weisse bestelde kreeg ik direct een opmerking van een collega: je weer dat dat niet onder de categorie witbier valt?. Naja heb er over gelogged dus moest het maar proberen vond ik… met rode siroop.
Het ergste was nog niet het bier wat naar rosé bier smaakte, maar meer dat het in een whiskeyglas zat met zon roze rietje…
Zucht… Volgende keer toch maar een Weißen bier. Subtiel verschil in naam, groot verschil in presentatie, kleur en smaak.
