AMSTERDAM – ING beperkt de variabele beloning van de top. De bestuurders krijgen vanaf dit jaar een bonus van maximaal één jaarsalaris. Bestuursvoorzitter Jan Hommen presenteerde woensdag in een toelichting op de jaarcijfers het nieuwe beloningsbeleid.
Het basissalaris van de topman wordt niet gewijzigd en bedraagt ongeveer 1,35 miljoen euro.
De andere bestuurders krijgen een salarisverhoging met 13 procent tot 750.000 euro.
Het is maar hoe je het brengt natuurlijk. Ik wou dat mijn ‘bonus’ beperkt zou worden tot ’slechts’ één jaarsalaris… Het probleem is hier natuurlijk dat de bankensector al jaren exorbitante bonussen hanteert. Het feit dat Amerikaanse collegabankiers wel 30x zo veel verdient, en dat andere banken ook hogere bonussen betalen praat hier niks goed aan. Bankiers verdienen over de rug van de klanten (psst, koopsompolis iemand?) enorme bedragen en zouden voor de vergelijking absoluut niet naar de eigen sector moeten kijken, want deze is serieus goed ziek.
Bedenk trouwens voor jezelf ook even hoe de twee vetgedrukte woorden matchen. De bonus is naar beneden bijgesteld en de vaste beloning met 13% (!!!) omhoog. Jaaaja, mooi zooitje, en heel transparant om dan te roepen dat je de bonussen beperkt (en ondertussen niks zeggen dat de beloning misschien wel op het zelfde neerkomt of hoger uitvalt). Corrupte bende.
‘Hey Decrypt! dan zoek je toch een andere bank?’ … nou graag. Wijs een een bank met een normaal beloningsbeleid aan dan?
“How much does your life weigh? Image for a second that you are carrying a backback. I want you to pack it with all the stuff that you have in your life. You start with the little things, the shelves, drawers, the nick-nacks…”, zo begint de trailer van film Up in the Air.
En dat zette me aan het denken: Wat heb je eigenlijk écht nodig? Waar kan je nou écht niet zonder? En toen kwam ik tot de conclusie dat er niet heel veel is waar ik echt niet zonder kan. Qua materiale zaken dan. Ik kan me op bepaalde momenten heel druk maken of ik wel alles bij me heb als ik op reis ga (maar soms ook niet)… waar ter wereld kan je nou geen nieuwe broek kopen als dat toch nodig blijkt te zijn? Kennis en ervaring vind ik tot nu toe het meest waardevolle bezit, en dat kost gelukkig geen ruimte en staat ook nooit in de weg.
De aangeboren verzameldrift van de mens is bi-zar… en die van mij waarschijnlijk nog bizarrer. Ik heb ‘verzamelingen’ van de raarste dingen waarvan ik echt geen idee heb wat ik er ooit nog mee wil gaan doen. Maar toch is het weggooien lastig, want ik ‘kan het ooit nog nodig hebben’. En tegelijkertijd levert het hebben van veel materiële zaken ook de nodige (latente) stress op: het idee dat ik een keer ga verhuizen, lange tijd op reis ga of wat dan ook; dan zit ik me met een puinhoop die nergens echt goed voor is behalve mijn spreekwoordelijke ‘rugzak’ vullen. Een aparte categorie in bezittingen zijn de aandenken, daar ben ik nog niet helemaal over uit. Leuk om te hebben maar aan de andere kant kan je herinneringen ook simpelweg onthouden, en foto’s sla ik digitaal op…
Vanaf kind af aan begin je al met het het verzamelen van speelgoed, ditjes en datjes. Ik ben 26 en woon niet al te groot, maar ik krijg echt het idee dat ik het niet echt wil weten wat ik allemaal heb (als het zo door gaat heb ik alleen daarom over een jaar een groter huis nodig). Het is simpelweg erg chaotisch, van bepaalde dingen weet ik echt niet meer of ik het wel of niet heb, en waar het dan wel niet zal liggen, het lijkt me een beter gevoel zeker te weten dat ik het NIET heb. Waarom zou ik m’n energie eigenlijk willen steken in het bijhouden wat ik allemaal bezit? Want energie begint het wel aardig te kosten inmiddels…
Misschien gaat het wel helpen mijn verzameling uit te dunnen. Net even de kasten doorgelopen en ik heb inmiddels 65 boeken en dvd’s gevonden die ik de moeite van het bewaren niet waard vind (leuk om een keer te lezen/zien, maar zet ik toch geen tweede keer op). Die staan inmiddels in excel en mogen voor een paar euro of een fles wijn door familie/vrienden/collega’s worden opgehaald. Eens kijken of deze kleine stap een meetbaar verschil oplevert, dan kan ik dat extrapoleren en kijken hoe ik verder ga.
Toch ben ik benieuwd of ik nu niet zodanig tegen m’n natuur (de mens is een jager-verzamelaar) in ga dat ik daar weer issues mee krijg. En ik heb ook de ervaring nog niet om uit een koffer te ‘moeten’ leven misschien dat dat nog komt en ik er daarna heel anders over denk… who knows.
Kan een mens zich goed voelen zonder (of met nihil) bezit? Wil ik iets voor mezelf bewijzen of zit er meer achter? Wie wil er 130 keycords van stoere merken gratis op komen halen?
Omdat mijn ‘main-laptop’ hard bezig is met het importeren van videotjes was ik verdoemd tot de TV, naja, that is… omdat de computer waar ik nu op werk een fannetje heeft wat heel irritant aanloopt… enfin, daar ga je niet 2 uur naar luisteren.
Bij de TV aangekomen Alberto Stegeman opgezet met ‘red mijn vakantie‘. Ondanks dat meneer Stegeman zelf aardig op mijn zenuwen werkt, en het programma zelf ook nogal matig is (gevalletje, ‘ik kan niet voor mezelf opkomen dus ik roep een tv programma er bij’), vond ik het toch wel wat. Alberto gaat met enige regelmaat de discussie aan met de grootverzekeraars en grote reisorganisaties die de klant maar wat graag schofterig behandelen. En dat vind ik een goed punt. Waar de tv-makelaarprogramma’s de klant min of meer ‘trainen’ in het accepteren van een waardeloos bod, het onderhandelen indammen tot het terrein van makelaars en ‘klanten’ zodanig in een slechte positie wringen zodat daar in real life minder gedoe om ontstaat, pakt Stegeman het anders aan. Het programma gaat min of meer om je recht halen en op een redelijke manier een oplossing verzinnen… Hulde, laat Nederland liever daar iets van leren zodat we hopelijk binnen afzienbare tijd weer in een wereld leven waar bedrijven er weer zijn voor de klant, in plaats van andersom… al valt dat vast onder de categorie U-TO-PIE.
BRUSSEL – Bij een 21-jarige Israëlische bezoeker van het Belgische popfestival Rock Werchter is maandag besmetting met de Mexicaane griep vastgesteld. … Volgens het Belgische Commissariaat Influenza hebben de overige festivalgangers geen gevaar gelopen. In de openlucht is de besmettingskans namelijk zeer gering.
Toch lijkt de NS daar anders over te denken voor Lowlands dit jaar:
Om de festivalgangers te helpen zich te beschermen tegen de Mexicaanse griep, deelt de NS donderdag op de stations Lelystad Centrum en ‘t Harde handgel uit.
Persoonlijk denk ik dat we op Lowlands meer zullen hebben aan een goeie poncho…
Donderdag trekken er in de loop van de middag vanuit het zuidwesten onweersbuien het land binnen waarbij er 60% kans is op een weeralarmsituatie. De buien kunnen gepaard gaan met zeer zware windstoten tot 110 km/h, hagel en lokaal veel neerslag. Ook kunnen ze zich verraderlijk snel ontwikkelen. (knmi.nl)
Weer iets nieuws ontdekt. In Duitsland komen er vaak grote kannen op tafel, in Zwitserland en Frankrijk hebben zo hun eigen elegante oplossing. Een grote buis met 2.5 tot 5 liter bier met een tapkraantje. En dat is zodanig populair dat een beetje Cafe tegen het eind vol staat met deze zgn collones of giraffes.
Iets leukt wat ze uit Duitsland overgenomen hebben is het zelf brouwen. Niet slecht, vooral niet omdat het bier ook aardig Duits smaakt
Het pruttelde al een maand of wat, en de laatste weken was ik redelijk intensief een word-bestandje aan het voltypen. Inmiddels staat het een dag of 5 online en lijkt het nu al succes te hebben! Mijn nieuwste website met alle informatie over zakelijk voip: www.zakelijk-voip.nl.
In Duitland is men trots op hun bier. Niet zomaar bier, nee, op hun eigen bier. Het stikt er van de plaatselijke cafeetjes waar met hun eigen bier brouwt en het wordt doorgaans geschonken in glazen van minimaal een halve liter. Volgens onze Duitse medemens is vooral het Duitse bier goed. En nou zult u vragen Waarom is dat dan, Sevenpack?. Nou, dat zal ik u uitleggen. Dat is historisch bepaald en het begon zo rond 1516 met het in Beieren ingevoerde strongReinheitsgebot/strong. Dat bepaalde dat bier in Duitsland maar 4 ingredienten mocht bevatten: water, hop, gemout graan en gist. Alleen bier wat alleen deze ingredienten bevatte mocht bier genoemd worden. In 1906 is het gebod overgenomen in de nationale wet.
In 1987 bepaald Europa dat ook bieren van buitelandse fabrikanten die niet volgends het reinheitsgebot gebrouwen zijn als bier mogen worden verkocht. Het reinheitsgebot is sindsdien ook enigsinds aangepast; enkele andere ingrediënten zijn tegenwoordig ook toegestaan, en het is niet langer gecategoriseerd als gebot maar als vorlaufiges biergezätz.
Een ding is zeker; (het meeste) Duits bier is goed te drinken en het wordt ook niet in van die lullige kleine glaasjes geschonken. Een maß is standaard en ongeveer een halve liter. Schiet dus wel lekker op
Na een artikel aan de verschillende soorten witbier, berliner weissen, weißenbier etcetera geweid te hebben leek het me wel eens tijd de berliner weissen eens te proberen. Toevallig voor mijn werk in Berlijn zijnde was ik bij het lokale restaurant aanbeland. Ik had het aan de drankkaart moeten zien… Er stond vlak onder de berliner weissen de keuze tussen rode en groene siroop… Tussen de wat? Juist ja, siroop! Dus toen ik overmoedig als ik was de berliner weisse bestelde kreeg ik direct een opmerking van een collega: je weer dat dat niet onder de categorie witbier valt?. Naja heb er over gelogged dus moest het maar proberen vond ik… met rode siroop.
Het ergste was nog niet het bier wat naar rosé bier smaakte, maar meer dat het in een whiskeyglas zat met zon roze rietje…
Zucht… Volgende keer toch maar een Weißen bier. Subtiel verschil in naam, groot verschil in presentatie, kleur en smaak.
misschien dat dat nog komt en ik er daarna heel anders over denk… who knows.
